(LUBEN DiARIO)-ANTHOLOGY FROM SPANISH LITTERATURE

(LUBEN DiARIO)-ANTHOLOGY FROM SPANISH LITTERATURE
(LUBEN DIARIO)-LITERATURA CLASICA DE ESPANA

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

ΜΠΕΝΙΤΟ ΠΕΡΕΖ ΓΑΛΔΟΣ.[[ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ]] ΜΙΑ ΙΣΠΑΝΟΦΩΝΗ ΠΑΡΩΔΙΑ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΕΡΓΟ [[Η ΜΥΤΗ]] ΤΟΥ Ν.Β.ΓΟΓΟΛ

- I -
  ΘΑα σάς διήγηθω μία απαίσια οδυνηρή υπόθεση πού μού γέννησε πολύ βαθιά θλίψη, διαβολική σκληρή γιά τά νεύρα μου φάρσα τραγική, πολλές φορές ανατρτρέχω σ/αυτήν με χιούμορ. Ξύπνησα, τόλμησα να κινηθω, δεν έιχα το θάρρος να αναγνωρίσω και να ζητήσω από τις αισθήσεις πιστοποίησης  τό υλικό αυτό που ήδη είχε στην ψυχή μου όλη την αξία της γνώσης ... Τέλος, της περιέργειας τή θέση πήρε περισσότερο ο τρόμος .Απλωσα το χέρι μου,συγκινημένος, άγγιξα ... Αδύνατο να εκθέσω την αγωνία μου όταν έβαλα το χέρι μου στον ώμο του στο άλλο χωρίς πρόσκρουση σε τίποτα ... Ο φόβος με κράτησε μάκρυα ...γίατί πονος δεν υπήρχε στό κενό αυτό μέρος, Γιατί χωρίς πόνο ... το μέρος αυτό το απίστευτο απογυμνωμένο ακρωτηριασμό ... Τέλος, εφαρμόζονται τα δάχτυλά μου στην περικοπή- σπόνδυλο, ΠΟΥ ΈΜΟΙΑΖΕ σά στέλεχος λάχανου? Αισθάνθηκα στους μυς, τους τένοντες μου, θρόμβους αίματος, όλα τα ξηρά, ευαίσθητα, τείνουν να σκληραίνουν και, ως ένα παχύ χυλό ΟΤΑΝ ΕΡΧΝΤΑΝ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΕΡΑ.. . Έχω κολλήσει το δάχτυλό μου στην τραχεία? Έβηξα επίσης .Ημουν σε αριστη κατασταση ο ίδιος, αναγνωρίζοντας ζωή, τη σκέψη, ακόμα και σε άριστη σωματική υγεία, ΜΟΝΟ ΠΟΥ δεν είχα κεφάλι.
- II -
Μεγάλο χρονικό διάστημα ήμουν ακόμα, να περιφέρωμαι  σε επώδυνες φαντασίωσεις. Το μυαλό μου, με τά κόλπα με όλες τις δυνατές ιδέες, άρχισε να εξετάζει τις πιθανες αιτιες που προκαλεσαν τον αποκεφαλισμό μου. Αν είχα σκοτωθεί από καποιυ εκτελεστου το χέρι στη διάρκεια της νύχτας; Τα νεύρα μου δεν τα ελεγχα . Κοίταξα παντού κάνοντας μία τεράστια διαδρομή μέ συγκίνηση και φευγαλέα, και δεν βρηκα τιποτα. Σίγουρα το κεφάλι μου είχε αποκοπεί από τον κορμό από έναν άγνωστο κατοπιν προετοιμασίας ανατομικής, καιήταν η υπόθεση ληστείας και όχι φόνου, μια προμελετημένη κλοπή, επιτυγχάνεται με ειδίκευση στα χέρια, που με εξέπληξε ο τροπος του κοψιματος που θα μπορουσε να συμβει μονο σε οσους εναι ανημποροι και αβοήθητοι, οταν κοιμουνται.
ΜΕΣΑ στη ντροπή και αμηχανία μου καποιοι σπινθήρες της ελπίδας άναψαν κατά καιρούς τ .. Ενστικτωδώς, κάθισα στο κρεβάτι, κοίταξα γύρω, περιμένοντας να βρω στο κομοδίνο, σε μια καρέκλα, στο πάτωμα, το οποίο να κυριολεκτήσουμε πρέπει να είναι ανατομικά στους ώμους μου, και τίποτα ... Δεν είδα. Γι 'αυτό και τόλμησα να κοιτάξω κάτω από το κρεβάτι ... και είτε....... Σύγχυσητέτοια ποτέ ώσ τώρα, δέν είχα στη ζωή μου, ούτε πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος σε τέτοια αμηχανία βρεθεί ποτέ. Η έκπληξη ήταν για μένα τόσο μεγάλη όσο η τρομοκρατία.
Δεν ξέρω πόσο καιρό ήμουν σε αυτό το αθόρυβο και ανήσυχη σύγχυση. Τέλος,  κατέστη αναγκαίο, για να συγκεντρωθούν γύρω μου  για κατ 'οίκον φροντίδα,κάποιοι συγγενείς-προσφεροντάς μού τη φιλία, την επιστήμη τούς. Ήθελε και ο φόβος, και η σκέψη του έκπληξη όταν στην κατασταση στην οποια ημουν με ειδε ο υπηρέτης μου, το άγχος μου αυξήθηκε δραματικά.
Αλλά δεν υπήρχε άλλη επιλογή: κάλεσα ... Σε αντίθεση με ότι περίμενα, ο υπηρέτης μου, δεν ήταν και τοσο εκπληκτος όσο νόμιζα. Κοιτάξαμε για λίγο στη σιωπή.
-Βλέπετε, Pepe είπα, διασφαλίζοντας  ο τόνος της φωνής μου  τη σοβαρότητα του τι έλεγε, όπως βλέπετε, δεν έχω το κεφάλι.
Ο γέρος κοίταξε με οίκτο σιωπηλός, κοίταξα πολύ, ως έκφραση της απελπισίας του θλίψη μου.
Όταν μακριά από μένα, ζήτησε από τις δουλειές του ανακουφηση -εγω, ένιωσα τόσο μόνος και πικραμενος
«Μπορώ να δω αν είναι κάπου στο υπουργικό συμβούλιο στο δωμάτιο, στη βιβλιοθήκη ... Μην σκέφτεστε τίποτα.
Ένα πρόσφατα επέστρεψε Ιωσήφ, και θρηνεί το πρόσωπο και τη χειρονομία του τεράστια απογοήτευση, χωρίς τη χρήση λέξεων, το κεφάλι μου είπε να μου φάνηκε.
- III -
Το πρωί φόρεσα κατι  επάνω, και αποφάσισα να σηκωθώ. Όταν ημουν πια ντυμένος, χαμογέλασε  η ελπίδα μέσα μου.
- Αχ! Σκέφτηκα για σίγουρος ότι το κεφάλι μου είναι στο γραφείο μου ... Ωχ, αυτό δεν είχε σκεφτεί πριν! ... Τι το κεφάλι! Χθες το βράδυ δούλευα μέχρι πολύ αργά το βράδυ ... Τι; Δεν μπορώ εύκολα να θυμηθω, αλλά θα πρέπει να ήταν μου ομηλια-έκθεση για την κοινωνική φιλοσοφική αριθμητική, δηλαδή αριθμητική μείωση τύπων όλων των μεταφυσικών επιστημών. Θυμάμαι γραπτώς δεκαοκτώ φορές τη παράγραφο της άνευ προηγουμένου και βάθους,Μη παραλείποντας σε κανένα από αυτά εκφράζουν πιστά τις σκέψεις μου. ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΑνα αισθάνομαι οτι ειχε φρικτά υπερθερμανθεί η περιοχή του εγκεφάλου. Οι ιδέες σα  βραστό νερο , πήγαν να βγουν μεσα  από τα μάτια και τα αυτιά μου, εκρηγνιωμενς σαν φούσκες, και αρχίνησα να αισθάνωμαι ένα κάψιμο ..μία ακαταμάχητη συμφορητική απόφραξη σε μεγάλο βαθμό μου διαταραχθηκε...ολο μου το ειναι.
Αρχισα κατι για να θυμάμαι ξεκάθαρα.Ενα  γεγονός που έφερε την ειρήνη στην ψυχή μου. Στις τρεις το πρωί περίπου, ΕΝΟΙΩΣΑ ΜΙΑ Σκληρή ενοχληση προερχομενη από τη θερμότητα του εγκεφάλου μου ετριψα το χέρι μου πάνω από φαλακρό κεφάλι μου, άρπαξα και με τα δύο χέρια το κεφάλι, γέρνοντας ήταν λίγο-λίγο, ως κάποιος που τραβά ένα πολύ σφιχτό καπάκι , και, τέλος, με πολύ ελαφρές τσίμπηματίτσες στο λαιμό ... Μου απογειώθηκε και το τοποθέτησε προσεκτικά πάνω στο τραπέζι. Ήμουν ανακουφισμένος, και κοιμήθηκα τόσο δροσερά.
- IV -
Αυτή η μνήμη αποκαταστησε λιγοτην ηρεμία μου. Χωρίς σχεδων ντύσιμο, έτρεξα στο γραφείο. Σχεδόν, αγγίζοντας σχεδόν το ανώτατο όριο, οι στοίβες από βιβλία και χαρτιά πάνω στο τραπέζι εκεί. Πολλά επιστήμης, μπαταρίες υποτροφία! Είδα η λάμπα καπνιστά, το μελάνι, όπως μαύρο στο εξωτερικό και στο εσωτερικό, χιλιάδες σελίδες γεμάτες αριθμούς χημειες κλπ ... αλλά δεν είδα το κεφάλι μου.
Νέο άγχος.
Η τελευταία ελπίδα βρέθηκε στα συρτάρια. Μπορεί κάλλιστα να είναι ότι για να σώσει το τεράστιο συνονθύλευμα των σημειώσεων, είναι ισως εκει στριμωγμενο -στιβαγμένο το κεφάλι μεταξύ τους, σαν ένα φύλλο απορροφητικό χαρτί ή λευκό φύλλο. ν/αναδεύεται μ/όλα, πήγα ανά σελίδα κι εψαξα, και τίποτα ... Ούτε εκεί!
Έφυγα από το γραφείο μου στις μύτες των ποδιών, αποφεύγοντας το θόρυβο, επειδή η οικογένειά μου δεν ήθελαν να αισθάνονται. ενοχλημενοι...γυρισα πίσω στο κρεβάτι, βυθίζοντας στο σκοτάδι διαλογισμούς. Τι κατάσταση, τι σύγκρουση; Για ένα πράγμα, δεν μπορούσα να ξεπερασω το σοκ,τον τρομο και την ιδεα - το σοκ και τον τρόμο των περαστικών ήταν να είναι η νέα δοκιμασία για μένα. Πουθενά αλλού δεν θα μπορούσε να παρουσιάστει ακέφαλη προσωπικότητά μου. ποκαλωντας αλλου την κοροϊδία σε ορισμένες περιπτωσεις , τη συμπόνια σε άλλα, η παραδοξότητα σε όλες μου στοιχειώνει φρικτά. Δεν θα μπορούσα να ολοκληρώσω την ομιλία μου-έκθεση για την κοινωνική φιλοσοφική αριθμητική, ή ακόμα θα μπορούσα να έχω την άνεση να διαβάζει τα ογκώδη κεφάλαια στην Ακαδημία και τα γραπτά αυτού του σημαντικού έργου. Πώς θα μπορούσα να εμφανιστεί ενώπιον άξια σύντροφοί μου με θλιβερή ακρωτηριασμό! Ή πώς να περιμένουμε ένα πτώμα είχε ομιλία αξιοπρέπεια ή λογοτεχνική αναπαράσταση ...! Αδύνατον! Είχε ήδη σπάσει ο άνθρωπος, χάνεται για πάντα.
- V -
Η απελπισία που ενοιθα με συνεβουλευσε να συζητησω τη γνωμη και τις διαβουλεύσεις για την υπόθεση.. με τον φίλο μου Δρ Miquis, ένας άνθρωπος με μεγάλη γνώση για τις σύγχρονες ιατρικές φιλόσοφος, και, σε κάποιο βαθμό, ιερατικος, γιατί δεν υπάρχει κανένας για να παρηγορήσει τον άρρωστο, όταν υπάρχει μπορεί να τους θεραπεύσει ή να τους κάνει να πιστεύουν ότι είναι λιγότερο αυτο που υποφερουν από ό, τι υποφέρουν.
Ο ΙΔΙΟΣ ΑΠΕΔΩΕ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΑΥΤΗ ΣΕ ΚΑΤΙ ΣΑΝ...ΑΠΟΤΟΜΗ ΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΠΛΕΥΡΟ ΣΤΟ ΑΛΛΟΤο ύψος μου μειώθηκε, ΑΥΤΟ ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕ έτσι στην επιθυμία  να κοιτάξω στον καθρέφτη, δεν μπορούσα πλέον να αντισταθω στον πειρασμό, και με πήγε κατ 'ευθείαν στο υπουργικό συμβούλιο . ... Επιτέλους είδα ... Φρικτός το σχήμα! ... Ήμουν σαν ένα αμφορέα καμπούρης,ειχα κοντό λαιμό και λαβές μεγάλες.Το Κόψιμο του λαιμου μου θύμισε την επικόλληση που εχουνε τα κέρινα ομοιώματα που είχα δει χιλιάδες φορές σε ανατομικά μουσεία.
Έστειλα εντολη για ένα αυτοκίνητο, γιατί ήμουν τρομοκρατημένος μη με δει κανεις δει στο δρόμο, και τα παιδιά μετα θα ακολουθούν, και όπου ο φόβος  οπου και ο χλευασμός από το πλήθος. Ο οδηγός δεν πρόσεξε τίποτα, και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού κανείς δεν με πρόσεξε.
Ήμουν τυχερός να βρω ευκολα τονMiquis στο γραφείο του, και συναντήθηκε με τον συνήθη χαριτωμένη ευγένεια, κρύβοντας με τις επαγγελματικές του ικανότητες θα σας κάνει να αναρωτηθείτε.
«Βλέπεις  ΤΙ ΕΠΑΘΑ αγαπητέ Augustο-είπα, καθωμενος σε μια καρέκλα, και να δούμε τι έχω ...
«Ναι, ναι», είπε  και τρίβει τα χέρια του και κοιτάζοντας με προσήλωση: Βλέπω, ... Δεν είναι για τη φροντίδα.
- Αυτό το πράγμα δεν είναι παραξενο?!
«Θέλω να πω ... Επιπτώσεις των κακών καιρικών συνθηκών, αυτή η διαβολική κρύος αέρας από την Ανατολή ...
- Το κρύο αέρα είναι η αιτία ...!?
- Γιατί όχι;
-Το πρόβλημα, αγαπητοί Augusto, είναι να ξέρω αν τοέχω κόψει βίαια ή έχει κλαπεί από έναν ανατομο κλεφτη η τυμβωρυχο κατοπιν καποιας διαδικασίας που θα είναι μεγάλη και εντυπωσιακή καινοτομία στην ιστορία της ανθρώπινης κακίας.. .
-Δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνεται, αν είπε, σχεδόν, σχεδόν, τολμώ να πω ότι θα βρεθει σύντομα. Πρώτον, θα πρέπει να τους οπλιστης σα λιστής με υπομονή και ηρεμία. ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΥΠΑΡΧΕΙ- υπάρχει. Μά... Πού νά είναι; Αυτό είναι το πρόβλημα.
Ητόσο διασκεδαστικηευρυμάθεια και τη σοφία ως με αφησε για μια ακομη φορα με ανοιχτο το στομα ευτυχής που τον ειχα μαζι μου κοντα μισή ώρα. Ήταν όλα πολύ ωραία, αλλά δεν είδα κανένα τρόπο ότι οι εν λόγω κεφάλι το είχαμε βρει τελικά μια ξυστά από το κεφάλι. Κατέληξε στο συμπέρασμα ΠΩΣΠΡΕΠΕΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑαπαγορεύτει απολύτως η συνέχιση του έργου μου για την κοινωνική φιλοσοφική αριθμητική, και, τέλος, όπως ο ίδιος δεν λέει τίποτα, τον εαυτό που να απογοητεύσει με την ένδειξη, όπου η διαύγεια που αναγνώρισε το ταλέντο του.
Νομιζω οτι βρηκα ποιος  μπορει ναευθυνωταν γιαολη αυτη τη κατασταση.Δεν ηταν πολυ γνωστες στον κοσμο οι[[επισκεψούλες]] που κατα καιρους εκανα στην Mαρκήσια  χήρα X. .. των οποων η χνότητα και τη διάρκεια δεν ξεπερνουσε τά  όρια τα οποία επέβαλε τό τάκτ πού λέει ότι κάτι τετοιο θα πρέπει να περιορίζεται σε ευγενική καί δήθεν εθιμοτυπία; Θα μπορούσε να είναι ότι μία από αυτές τις επισκέψεις που είχα αφήσει το κεφάλι ή μου είχε απαχθεί και κρυφά, ως ομήρους για να εγγυηθεί τον επόμενο γύρο[;]
  Εδωσε φως πολύ αυτή την ένδειξη, και τόσο χαρούμενος που πήγα και σκέφτηκα τόσο σαφής στην ατυχία μου, θα μπορούσα νά είχα εκφράσει καί δείξει σχεδόν τις ευχαριστίες μου προς τόν  Doctor  μέ πιό εμφανή αβρότητα και αγκαλιάζωντας τον τον άφησα βιαστικά. Δεν είχα καμία ειρήνη μέχρι να πάω σπίτι του Mαρκησιου [μαγου?], ο οποίος ήταν ο συντάκτης του βαρύτερου αστείου πού κάθε γυναίκα θα μπορούσε να εφεύρει.
- VI -
Μέ Ελπίδα με ενθάρρυναν. Έτρεξα μέσα από τους δρόμους, μέχρι πού εξάντληση ανάγκασε να μετριαστεί ο ρυθμός μού. Οι άνθρωποι δεν παρατηρήσανε τόν τρομερό ακρωτηριασμό μου, ή αν καποιος είδε, δεν έδειξε καμία έκπληξη. Κάποιοι φαινόταν φοβισμένοι  Είδα την έκπληξη σε πολλά πρόσωπα, αλλά όχι τρόμο.
  Περνωντας έξω από ενα κατάστημα βάλθηκα νάεξετάζω το κατάστημα,τά  παράθυρα, και στην κορυφή της σύγχυσης, δεν είδα τίποτα που σχετίζεται μέ τήν περίπτωση τή δική μου. Αλλά ο Θεός προκάλεσε γιά μέ μία νέα και τρομακτική έκπληξη ή οποία καί θα ανέτρεπε το πνεύμα μου, στερώντας μού τη χαρά καί αντικαταστωντας αυτή -γεμίζοντας και βυθίζοντας τον εαυτό μου σε αμφιβολία σκληρή. Στο παράθυρο ενός κομμωτή κομψό ήταν ένας καμπαγιέρο ...
Ιππότης  πούείχε ένα θαυμάσια κωμωμένο  κεφάλι, με κοντή γενειάδα, μπλε μάτια, καί μέ μύτη αέτειο ... Ήταν, με λίγα λόγια, το κεφάλι μου, τη δικό μού αληθινό κεφάλι μου ... Αχ! όταν είδα ένοιωσα τη δύναμη του συναισθήματος που σχεδόν στερείται της γνώσης ... Ήταν, ήταν το κεφάλι μου, με καμία διαφορά ότι η τελειότητα τού hairstyle δέ μού πήγαινε γιατί εγώ απλά έπρεπε να χτενίζω τα μαλλιά, και αυτό το κεφάλι είχε μια υπέροχη περούκα.
Αντιφατικές ιδέες πέρασε από το μυαλό μου. Ήταν αυτό; Δεν ήταν αυτό; Και αν ήταν, πως αν είχε έχεις εκεί; Αν όχι, πώς να εξηγήσει την εκπληκτική ομοιότητα; ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ ΗΘΕΛΑ να σταματήσΩ τους περαστικούς με τις λέξεις: "Κάνε μου τη χάρη και πείτε μου αν αυτό είναι το κεφάλι μου."
  ΑΥΤΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΑΣΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΜΑΛΩΝ ΠΡΚΕΙΤΑΙ Η ΜΑΓΙΚΗ ΑΥΤΗ ΚΕΦΑΛΗ να τεθεί σε κατάστημα, να ρωτήσετε, να προτείνετε, και, τέλος, να αγοράστει το κεφάλι σε οποιαδήποτε τιμή ... Σκέψη καλη. Με τρεμάμενο χέρι άνοιξα την πόρτα και άρχισα ... Ως πρώτο βήμα, ενοισα αμηχανία, φοβούμενος ότι η παρουσία μου θα παρείγαγε λήθαργο,τρόμο σέ όσους μέ έβλεπαν έτσι αποκεφάλισμένο και ίσως ιλαρότητα. Αλλά μια όμορφη γυναίκα, που ήρθε από το πίσω δωμάτιο χαμογελώντας και καταδεκτικη, μέ κάλεσε να καθίσω,φέροντας την πλησιέστερη καρέκλα με  χέρι, το οποίο είχε μια χτένα 1 .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου